©2018 by A Zed Story. Proudly created with Wix.com

Please reload

Φρέσκο πράμα...

Please reload

November 26, 2019

Είμαι  στο μενταλιτέ ένα ποντίκι, σε μορφή ανθρώπου, αλλά πιθανώς σε μέγεθος και skills ποντικού. Δεν είναι ξεκάθαρο αυτό, απλά το συμπεραίνω καθώς παρακολουθώ μια καφετέρια που είναι στημένη μέσα στην κουζίνα μου, από ένα ράφι της κουζίνας. Μια παρέα μυστήριων busines...

June 1, 2019

Τελευταία έχω την υποψία πως ό,τι κορόιδευα αρχίζω να το λούζομαι και δεν είναι η θεία Δίκη, αλλά μόνον τα «χρόνια της ωριμότητας». Όλα αυτά τα «εγώ δεν θα έκανα ποτέ…», «δεν θα έλεγα ποτέ…», «εγώ στη θέση σου/του/τους» συνδέονται με ένα χαρακτηριστικό που ακούει στο ό...

April 4, 2019

Δεν έχω μελετήσει τον Φρόυντ, αλλά από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου συζητάω για όνειρα και στην περίπτωσή μου για εφιάλτες. Είμαι από αυτούς που βλέπω μόνο κακά όνειρα, αγχωτικά, ή τουλάχιστον μόνο αυτά θυμάμαι. Αυτός ήταν ο λόγος που ως παιδί δεν συμπαθούσα ιδιαίτερα το...

March 28, 2019

Long time no see φίλοι μου και στο μεταξύ, καμία έμπνευση. Και το μοναδικό ταλέντο που ενδεχομένως να είχα (να γράφω και τέτοια) χάθηκε κι αυτό κάπου στις αρχές του 2019, αλλά ας τα πάρουμε όλα από την αρχή…

Το Νοέμβριο επισκέφθηκα τη γενέτειρά μου και παράδεισο των φοι...

October 25, 2018

Η σπουδαιότερη κατάκτηση στη ζωή μου μέχρι τώρα, είναι οι φίλοι μου κι αυτό, το λέω με τόση υπερηφάνεια, ωσάν να κατέκτησα την κορυφή του Έβερεστ. Γιατί ο δρόμος ήταν μακρύς, δύσκολος και γλίστρησα πολλές φορές προς τα πίσω μέχρι να τα καταφέρω.

Σαν παιδί, δυσκολεύτηκα...

September 7, 2018

Πάνε κάμποσα καλοκαίρια πίσω, όταν η μικρή Αλεξία εφήυρε τη Χώρα του Άουτς, αφού η μοίρα της έπαιζε από τότε βρώμικο παιχνίδι κι είχε την τάση να χτυπάει και να σκουντουφλάει συνέχεια. «Άου», το ένα, «άου» το άλλο… Χωρίς να γνωρίζει στα 4 ότι κάποτε θα γίνει μπλόγκερ,...

August 9, 2018

Ήταν τυχερή, είχε βρει το άλλο της μισό, κάτι πραγματικά σπάνιο και πολύτιμο. Ήταν αυτός για εκείνη, μόνον αυτός, το ήξερε, το ένιωθε, το έχτιζε κάθε ημέρα. Όλη της τη ζωή ήταν σκληρή, δυνατή, δεν είχε κανέναν ανάγκη για να τη δυναμώσει ή να την ολοκληρώσει. Ήταν αυτόν...

May 16, 2016

Αυτή είναι η ομορφότερη αλλά και η πιο στενάχωρη ιστορία που σας έχω αφηγηθεί ποτέ. Είναι η Ιστορία του Τζέρι…

Κάθομαι στο σαλονάκι του Κτηνιατρείου. Ο Τζέρι είναι κουλουριασμένος και τρέμει όπως πάντα, περιμένοντας να έρθει η σειρά μας. Απέναντί μας δύο νεαρά σκυλιά, έ...

May 16, 2016

Πόσο δύσκολη είναι η πραγματική ελευθερία;Γιατί δεν είμαστε ευτυχισμένοι; Είναι μια κοινότυπη ερώτηση απελπισίας, που θέτουμε συχνά στον εαυτό μας όταν μας πιάνει το παράπονο, άσχετα με το αν είναι της στιγμής, της ημέρας, της «φάσης» ή γενικότερο πρόβλημα.

Εγώ πάντως,...

Please reload

 
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now