Ριάλιτι τσεκ Τελευταία στάση Αίγινα, για λίγες ημέρες πραγματικής ξεκούρασης πριν την επιστροφή στην πραγματικότητα. Ο Πτι Κερ διαφωνεί, μα για εμένα, δεν υπάρχει ομορφότερη στιγμή από εκείνη που ξανακάθομαι στον καναπέ του σπιτιού μου. Πριν από αυτό βέβαια, έχω επιδοθεί σε μανιακή φασίνα, έχω αδειάσει βαλίτσες, έχω ξεκινήσει πλυντήρια, έχω αποτριχώσει τους καναπέδες, έχω τακτοποιήσει τα βρακιά - ναι είναι πολλά τα βρακιά - και δεν έχουν συσσωρευτεί ακόμη - ξανά - παιχνίδια

Μακαρόνια με κέτσαπ Λένε πως στις διακοπές με παιδιά, οι μαμάδες δεν απολαμβάνουν την ξεγνοιασιά καθώς μεταφέρουν την πραγματικότητά τους και τις συνήθειές τους, απλά σε διαφορετική τοποθεσία. Έχοντας επιλέξει τα τελευταία χρόνια να ζω σα νομάς στις διακοπές, δηλαδή να αλλάζουμε κατάλυμα κάθε λίγες ημέρες, αυτό θα ήταν αφόρητο. Και δεν συμφωνώ. Για εμένα οι διακοπές, είναι πάντα διακοπή των ρουτινών. Για παράδειγμα, δεν μαγειρεύω. Φτιάχνω πλατώ άμα λάχει, κανένα τοστ για την

"Τα μαύρα βόλια" Από τα άσπρα βόλια της Κεφαλλονιάς, στα μαύρα βόλια της Χίου, το φετινό καλοκαίρι ήταν ένα ατελείωτο challenge σπάσιμου πέτρας. Σαν ένα είδος τέχνης, μάλλον πολεμικής, ο Πτι Κερ και τα κορίτσια του, βάλθηκαν να τελειοποιήσουν τη μέθοδο, αδιαφορώντας για το σπάσιμο νεύρων των λουόμενων ολόγυρά μας. Αυτό όμως, μου δίνει καλή πάσα να σας αφηγηθώ σε αυτό το επεισόδιο, το πιο επικό, συναισθηματικό και σχεδόν μυθιστορηματικό σπάσιμο πέτρας που γνωρίζω. Ο μπαμπάς μο