A Zed Story The Blog
Μια Καθωςδενπρέπει Κόρη 

Φαντάσου είσαι παιδί. Ξυπνάς το πρωί μιας καθημερινής χωρίς σχολείο. Το σπίτι είναι ήρεμο, αλλά εσύ γεμάτο ζωντάνια, πετάγεσαι σαν...

Ο κύριος Τάσος και η κυρία Σόφη, αποφάσισαν να πάνε για μπάνιο να δροσιστούν. Η άλλοτε αγαπημένη τους πλαζ έχει μετατραπεί σε...

Fiction story Ήταν μια φορά κι έναν καιρό, μια όμορφη κοπέλα, αλλά όχι εξαιρετικά όμορφη, που την έλεγαν Σαντορίνη. Υπήρχαν κι άλλες...

Η Αρχιμαφιόζα και ο Πτι Κερ κάθισαν σε ένα τραπεζάκι μπροστά στην είσοδο της Μπρασερί. Το Πάγκ τους κοιτούσε επίμονα, λες και το σουφλέ πατάτας, το λιωμένο τυρί της κρέπας και η αγκινάρα ογκρατέν που κοσμούσαν το μπολ του, του περνούσαν παντελώς αδιάφορα. Μυστήρια συμπεριφορά για σκύλο. Ο κύριός του τους κοιτούσε φευγαλέα με χαμόγελο περιμένοντας να ακούσει κάποιο κομπλιμέντο για τον σκύλο του. Ο Πτι Κερ ήθελε να φωτογραφήσει το Παγκ, γιατί όμοιό του δεν είχε ξαναδεί. «Μα εί

Η Τιρέζ εκείνο το βράδυ ήταν κλειστή. Παρότι η Αρχιμαφιόζα έστησε καρτέρι για ώρες ατελείωτες απ’ έξω, κανείς δεν μπήκε και κανείς δεν βγήκε από το κουτούκι, δεν φάνηκε κανένα φως, ούτε πέρασε κανένας απ ‘ έξω, λες κι ήταν αόρατη, λες και μόνο εκείνη μπορούσε να τη δει. «Μα όχι, τη βλέπω κι εγώ. Είναι κλειστή! Πάμε όμως κάπου αλλού για μια μπίρα!», έλεγε ο Πτι Κερ που είχε στεγνώσει το λαρύγγι του. «Θα σε κάνω μπαρότσαρκα», είπε καμαρωτή η Αρχιμαφιόζα και πήρε σβάρνα όλες τι

Η Αρχιμαφιόζα αποφάσισε να ξεκινήσει το συμμάζεμα των αποκαϊδιών της Συμμορίας του Μπλε Μαρκαδόρου από το παρκάκι δίπλα στη γιάφκα. Κάτω από το 3ο παγκάκι στα αριστερά, ήταν κρυμμένο το «ντήθεν» φυλαχτό της Τσίχλας. Μόνο εκείνη ήξερε πως μοιάζει αυτό το μυστήριο φυλαχτό, το μόνο που είχε προλάβει να πει στην Αρχιμαφιόζα ήταν πως το χρώμα ήταν σιέλ και ότι βαθιά μέσα του υπήρχε το DNA της. Ο Πτι Κερ έτρωγε τη δεύτερη σοκολατίνα του και κοιτούσε τον ουρανό σφυρίζοντας κάποιον ε

Ο Πτι Κέρ και η Αρχιμαφιόζα έφτασαν βράδυ Σαββάτου στη Ville Rose, όπου ένα κίνημα ξεσηκωμένων άγριων Γάλλων με όνομα «Ζιλέ Ζόν» είχαν κατακλείσει τους δρόμους γύρω από το αεροδρόμιο. Η σεσημασμένη Αρχιμαφιόζα κατάφερε να ξεγελάσει τον τυπικό έλεγχο, και από συνήθεια αποφάσισε να κλέψει ένα αμάξι για να φτάσει ανενόχλητη στην αλλοτινή γιάφκα της Συμμορίας του Μπλε Μαρκαδόρου, στη γειτονιά των Amidonniers. Ο Πτι Κερ ακολουθούσε χωρίς να κάνει πολλές ερωτήσεις και όποιον συναντ

Ο Χουανίνιο ήταν πράγματι όμορφος και τροφαντός. Την ίδια στιγμή που όλο το προσωπικό του χειρουργείου έσπευδε να καμαρώσει τα κάλλη του Χουανίνιο, ο Βάνγκος προσγειωνόταν στην Αθήνα. Τα λεπτά φαινόντουσαν ατελείωτα μέχρι να ανοίξει ξανά το κινητό του, να βάλει τον κωδικό, να βρει σήμα και τελικά να λάβει την πρώτη φωτογραφία του γιού του. Η Παστρικιά του το είχε υποσχεθεί άλλωστε, θα ήταν ο πρώτος που θα έβλεπε τον Χουανίνιο, έστω και ψηφιακά, πριν κάνει την πρώτη του πασαρέ

Ήταν Νοέμβριος του 2018, είχαν περάσει κιόλας επτά χρόνια από την πρώτη συνάντηση της Συμμορίας του Μπλε Μαρκαδόρου στο κουτούκι La Tireuse. Εκείνη η πρώτη συνάντηση με τη Μαρί Ντε Λουά να δίνει οδηγίες στη Συμμορία, με αμοιβή την εκτέλεση της χοντρής Διευθύντριας των Εστουντινών. Όλα είχαν πια αλλάξει, η πόλη είχε απαλλαχτεί από τις Συμμορίες από όταν ο Δήμαρχος ανέλαβε μεγάλα έργα συντήρησης και ανακαίνισης της πόλης και πάταξε το έγκλημα, προκειμένου η μικρή Τουλούζη να εν

Η Χουάνα προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό της ότι δεν φοβάται και ότι δεν αγχώνεται. Επαναλάμβανε στον εαυτό της τα λόγια της Προϊσταμένης, «τι αγχώνεσαι; Δεν θα γεννούσες κάποια στιγμή; Θα γεννούσες!». Ο χαβανέζος ιατρός είχε ντυθεί με πράσινη χειρουργική στολή και πηγαινοερχόταν πάνω κάτω στα χειρουργεία με τα χέρια ψηλά σαν προσευχή, μη μπορώντας να ακουμπήσει πουθενά αφότου τα είχε σαπουνίσει και ανέμενε τις νοσοκόμες να του φορέσουν τα γάντια. Ο αναισθησιολόγος, αγγλικής

Ήταν Τετάρτη πρωί όταν το κινητό της Παστρικιάς κουμπάρας χτυπούσε υστερικά μέσα στην απόλυτη ησυχία του γραφείου της. Η Σούτκεης ακουγόταν ανήσυχη και βιαστική, από την άλλη μεριά της τηλεφωνικής γραμμής «σπάσανε τα νερά της Χουάνα! Ο Βάνγκος έχει πάθει ντελίριο και δεν μπορούσε να σε βρει στον τηλεφωνικό κατάλογο.. είναι σε βάρκα στα ανοιχτά του Ατλαντικού, έρχεται!» Η Παστρικιά, σφιγμένη μέσα στο σακάκι της πετάχτηκε από την καρέκλα και βγήκε τρέχοντας στους δρόμους. Διέσχ

Η πολυτελής τέντα ήταν αναμφίβολα του Δώρου, αλλά εκείνος δεν βρισκόταν μέσα. «Ο δειλός! Το έσκασε!», είπε η Άρτεμις ψάχνοντας με τα μάτια για κάποιο ίχνος πίσω από τις κουρτίνες και τα παραπετάσματα. Χρυσά κηροπήγια καρακιτσάτα κοσμούσαν το τραπέζι. Στο δάπεδο ξαμολημένο ένα χαλί, από γούνα Σιβηρικής τίγρης. Οι τρεις γυναίκες κάθονταν σταυροπόδι και κεντούσαν χωρίς να κάνουν ερωτήσεις. Μόνο η μια, που φαινόταν πιο νέα και πιο αλανιάρα απευθύνθηκε στην Άρτεμις, «Μην μας πειρ

Βρήκαν τη Μάντισσα μαστουρωμένη, ημιλιπόθυμη πάνω στο ξύλινο στρογγυλό τραπέζι. Η μουγγή βοηθός της έγνεψε στις Αμαζόνες να καθίσουν κυκλικά γύρω της και να κάνουν ησυχία, έως ότου η Μάντισσα καταδεχόταν να ανοίξει τα μάτια της. Η αναμονή φάνταζε σαν αιωνιότητα, η αγωνία της Άρτεμις είχε φουντώσει, ενώ η Μήδα γκρίνιαζε από μέσα της αδιάκοπα. «Πάψε επιτέλους!», είπε η Μάντισσα και σήκωσε το κεφάλι της. «Φλυαρείς πολύ μέσα στο μυαλό σου», εξήγησε. Η Μήδα θύμωσε και έριξε μια τσ

Η Μήδα, που μεγαλοπιανόταν, έπαιρνε όρκο ότι ο γραφικός χαρακτήρας ανήκε στον Περικλή, που εκτός από εξαιρετικός στρατηγός και πολιτικός, ήταν προστάτης της Τέχνης και είχε φρίξει με την έπαρση του Σπαρτιάτη Δώρου του 13ου. Η αρχαία περγαμηνή που έφτασε στο A Zed Story, υπαινίσσεται ότι από αυτή τη μαύρη σελίδα της μικρής μας ιστορίας, ξεκίνησαν και οι Πελοποννησιακοί πόλεμοι, ήταν η αρχή του κακού… Η Κυνάνη, η μικρότερη αλλά πιο λογική της παρέας, διαφωνούσε, διέκρινε κάτι γ

Ήταν κάπου στο 425 π.Χ. όταν οι τελευταίες Αμαζόνες εμφανίστηκαν στο Αρχαίο Φάληρο και πρωταγωνίστησαν στην Κόκκινη Μάχη, μια μάχη άνευ προηγουμένου, που δεν αναφέρεται σε καμία σελίδα της Ιστορίας, αφού όλοι προσπαθούσαν απλά να ξεχάσουν… Θλιβερά γεγονότα έκαναν τον Ηρόδοτο, που τότε ήταν σε προχωρημένη ηλικία, να κλάψει με μαύρο δάκρυ πάνω από το μελάνι κι οι σελίδες μαύρισαν και χάθηκαν στο χρόνο… Μόνο μια αρχαία περγαμηνή διασώθηκε από την Κόκκινη Μάχη και έφτασε στο A Ze

Οι κουμπαροσυγκούμπαροι συνόδευαν το γαμήλιο αμάξι τραγουδώντας με όλη τους τη δύναμη και ζητοκραυγάζοντας. Στο μεταξύ η Χαβανέζα είχε γίνει έξαλλη με όλους και με όλα… «Τι τενεκεδάκια μας κρέμασαν Βαν-γκέλι;» , είχε ένα πολύ ιδιαίτερο τρόπο να λέει το όνομα του συζύγου της όταν τον μάλωνε. «Μας πέρασαν για τίποτα γυφταριά; Ρεζίλι έχουμε γίνει!!!» , κι έκανε αέρα με την βεντάλια της και φύσαγε προς τα πάνω το μπουκλωτό τσουλούφι από τα μαλλιά της. «Που είναι το βρακί σου Βαν

chapter 1 Μετά την περιπέτεια στη Βόρειο Καρολίνα τα πράγματα είχαν ηρεμήσει... Ο Κοντός με τον Ψηλό ζούσανε απομονωμένοι στο μικρό σπίτι στο λιβάδι… Ο Κοντός είχε αφοσιωθεί στο νοικοκυριό, αλλά αυτό δεν ήταν στη φύση του, μέσα του έβραζε, διψούσε για νέες περιπέτειες, μακριά από την ατμόσφαιρα κινδύνου ένιωθε να μην έχει οξυγόνο να αναπνεύσει… Τα όπλα του βέβαια δεν ήταν σκονισμένα, τα χρησιμοποιούσε ως ερωτικά φετίχ, μόνο εκείνο το μπλε αλεξίσφαιρο μπουφάν με το φρουφρού ε

chapter 1 O Παντελίτο ήταν ένας κλασικός ισπανοβραζιλιάνος τύπος, που μεθούσε τα κορίτσια, τα χόρευε σάλσα κουνώντας αισθησιακά τους γοφούς, κάνοντας γλυκουλιές (δωράκια, φιλάκια, βαρκάδες, λουλουδικά κ.ο.κ.). Τις πήγαινε πάντα στα καλύτερα εστιατόρια, πάντα βέβαια υπό το φως των κεριών, τη λάτιν μουσική και την καυτή σος από ταμπάσκο στην άκρη των χειλιών του, για να καίγονται να πάνε σπίτι μαζί του. Δρούσε ανεξέλεγκτα σε όλες τις χώρες και σε όλες τις ηπείρους, αποστολή το

chapter 1 Η Βιολέτα Λώρεν έλαβε ένα ανώνυμο γράμμα. Ήξερε οτι έχει πολλούς θαυμαστές, αλλά ποτέ κανείς δεν τόλμησε να της γράψει γράμμα και μάλιστα ανυπόγραφο. Πήγαινε κι ερχόταν πάνω κάτω στο πολυτελές υπνοδωμάτιό της, μέσα στη μεταξωτή ρόμπα της, με το φάκελο στο χέρι. Πριν το ανοίξει είχε απειλήσει θεούς και δαίμονες, ότι θα τους απολύσει όλους, ότι θα τους στείλει σε αποστολές στο Πακιστάν, που τόλμησαν να της παραδώσουν κάτι τέτοιο, χωρίς να φέρουν τον κόσμο ανάποδα να

chapter 1 Η Αρχιμαφιόζα είχε βάσιμες υποψίες ότι ο Σεντρίνκ δεν είναι αυτό που φαίνεται. Τον είχε βάλει στο μάτι από καιρό, τον παρακολουθούσε στενά, πάντα με τη συνοδεία του Κοντού και της Τσίχλας και το σκοτεινό μπακράουντ της Τολόζας. Όλα ξεκίνησαν ένα δειλινό του Οκτωβρίου, όπου οι τρείς πράκτορες θα συναντούσαν τη Μαρί ντε Λουά, τη δικηγόρο της Εταιρείας, για να τους δώσει κάποιες βασικές κατευθύνσεις σχετικά με τη νέα τους πόλη. Η Αρχιμαφιόζα δεν είχε συνεργαστεί (σχε