A Zed Story
 

Α, και να είχα ένα ευρώ για κάθε φορά που κάποιος με ρωτάει, "Πως πάει η Α' Δημοτικού". Δεν ξέρω. Αλήθεια, δεν ξέρω. Αρχικά ανακάλυψα ότι αντί για οποιοδήποτε αντιπαθητικό ήχο ξυπνητηριού, μπορώ να ξυπνάω με spotify κι αυτό είναι τεράστια αναβάθμιση στη ζωή μου. Κάτι τόσο απλό μου κάνει μεγάλη διαφορά το πρωί που από το παράθυρο βλέπω μαύρη καταχνιά και το μόνο που θέλω από τη ζωή, είναι τα γνωστά "πέντε λεπτά ακόμα". Πιστή στο πρόγραμμά μου, την πρώτη εβδομάδα όλα κύλησαν ρο

Πάνε μέρες τώρα που ξυπνάω πέντε το πρωί και στριφογυρίζω βασανισμένη με τις σκέψεις μου, χωρίς να μπορώ να απελευθερώσω πραγματικά όλη την ένταση που μου προκαλεί το Δημοτικό. Την έβαλα για ύπνο, "μαμά, δεν μπορώ να κοιμηθώ, γιατί είμαι πολύ ενθουσιασμένη!", είπε σβήνοντας το φωτάκι της. Της χάιδεψα τα μαλλάκια και ευχήθηκα να μπορούσα να νιώσω κι εγώ ενθουσιασμό αντί για τρομερή αγωνία. "Προσπάθησε να κοιμηθείς...", απάντησα έπειτα από λίγο και έκλεισα απαλά την πόρτα της.

Συνήθως πηγαίνω με την πεπατημένη όσον αφορά τα παιδιά και την ψυχαγωγία τους, από την άποψη ότι οι γονείς μου έκαναν αρκετά ωραία πράγματα για εμένα κι εγώ τα επαναλαμβάνω στα δικά μου παιδιά. Θέατρο, σινεμά, ταξίδια... Ωστόσο, στην ηλικία τους, από ζωντανή μουσική είχα μόνο τις εξής εμπειρίες: το Μέγαρο Μουσικής και το "ρίξε σπίρτο στο κορμί μου να πυρποληθώ", από το live ελληνικής βραδιάς σε κάποιο ξενοδοχείο των 90s, που φυσικά χόρεψα τσιφτετέλι και κατουρήθηκα πάνω στην

Ριάλιτι τσεκ Τελευταία στάση Αίγινα, για λίγες ημέρες πραγματικής ξεκούρασης πριν την επιστροφή στην πραγματικότητα. Ο Πτι Κερ διαφωνεί, μα για εμένα, δεν υπάρχει ομορφότερη στιγμή από εκείνη που ξανακάθομαι στον καναπέ του σπιτιού μου. Πριν από αυτό βέβαια, έχω επιδοθεί σε μανιακή φασίνα, έχω αδειάσει βαλίτσες, έχω ξεκινήσει πλυντήρια, έχω αποτριχώσει τους καναπέδες, έχω τακτοποιήσει τα βρακιά - ναι είναι πολλά τα βρακιά - και δεν έχουν συσσωρευτεί ακόμη - ξανά - παιχνίδια

Μακαρόνια με κέτσαπ Λένε πως στις διακοπές με παιδιά, οι μαμάδες δεν απολαμβάνουν την ξεγνοιασιά καθώς μεταφέρουν την πραγματικότητά τους και τις συνήθειές τους, απλά σε διαφορετική τοποθεσία. Έχοντας επιλέξει τα τελευταία χρόνια να ζω σα νομάς στις διακοπές, δηλαδή να αλλάζουμε κατάλυμα κάθε λίγες ημέρες, αυτό θα ήταν αφόρητο. Και δεν συμφωνώ. Για εμένα οι διακοπές, είναι πάντα διακοπή των ρουτινών. Για παράδειγμα, δεν μαγειρεύω. Φτιάχνω πλατώ άμα λάχει, κανένα τοστ για την

"Τα μαύρα βόλια" Από τα άσπρα βόλια της Κεφαλλονιάς, στα μαύρα βόλια της Χίου, το φετινό καλοκαίρι ήταν ένα ατελείωτο challenge σπάσιμου πέτρας. Σαν ένα είδος τέχνης, μάλλον πολεμικής, ο Πτι Κερ και τα κορίτσια του, βάλθηκαν να τελειοποιήσουν τη μέθοδο, αδιαφορώντας για το σπάσιμο νεύρων των λουόμενων ολόγυρά μας. Αυτό όμως, μου δίνει καλή πάσα να σας αφηγηθώ σε αυτό το επεισόδιο, το πιο επικό, συναισθηματικό και σχεδόν μυθιστορηματικό σπάσιμο πέτρας που γνωρίζω. Ο μπαμπάς μο