A Zed Story The Blog
Μια Καθωςδενπρέπει Κόρη 

Ένα Σάββατο στο κατάφυτο πάρκο, μια ακόμη παιδική ανάμνηση ξεπήδησε από το υποσυνείδητό μου. Θυμήθηκα το "Φυτολόγιο" και την υπόσχεση ότι μια μέρα θα φτιάξω με τα παιδιά μου τη δική μας συλλογή. Μικρή έπαιζα πολύ στο γραφείο του παππού μου. Εκεί περνούσε τα απογεύματά του ενόσω εγώ σκάλιζα όλα τα συρτάρια του γραφείου και τα ντουλάπια της βιβλιοθήκης – στο μυαλό μου ήταν πολύ μυστηριώδες και πολύ ενδιαφέρον πεδίο εξερεύνησης, ιδίως αν τύχαινε να βρω κάποιο ασυνήθιστο για εμέ

Μπορείς να προβλέψεις όλους τους κινδύνους και να προστατεύεις για πάντα το παιδί σου; Ναι, αν μάθει να σε ακούει μέσα στο μυαλό του. Με...

Φαντάσου είσαι παιδί. Ξυπνάς το πρωί μιας καθημερινής χωρίς σχολείο. Το σπίτι είναι ήρεμο, αλλά εσύ γεμάτο ζωντάνια, πετάγεσαι σαν...

Ο κύριος Τάσος και η κυρία Σόφη, αποφάσισαν να πάνε για μπάνιο να δροσιστούν. Η άλλοτε αγαπημένη τους πλαζ έχει μετατραπεί σε...

Δεν έχω ΔΕΠΥ, ούτε έχω διαγνωστεί με τίποτα σχετικό με τα μαθησιακά. Από όσο γνωρίζω, δεν ανήκω στο φάσμα, ούτε έχω διαγνωστεί με κάποιας...

Σήμερα ξύπνησα χάλια, γιατί με ταλαιπωρεί τρομακτικά η σκέψη ότι παιδιά στην ηλικία της Στεφανίας και της Σμαράγδας, ή και μικρότερα, θα...