A Zed Story The Blog
Μια Καθωςδενπρέπει Κόρη 

Είμαστε όλοι εξαιρετικοί στο να συμβουλεύουμε τους άλλους για τα προσωπικά και τα επαγγελματικά τους. Είμαστε άριστοι κριτικοί σε όλα τα...

Ήταν 14 Δεκεμβρίου του 2001, κι έγραφα με πράσινο στυλό "Σήμερα αποφάσισα πως όταν μεγαλώσω θα γίνω δημοσιογράφος". Φυσικά δεν θα το...

Θα κάμω κι εγώ το τρέντ, αλλά στο blog αντί του tiktok, γιατί έτσι μου αρέσει. Είμαστε μαμάδες. Εννοείται ότι μετά τα πρώτα δύο χρόνια σε...

Όταν γεννήθηκα με ονόμασαν Αλεξία. Καμία γιαγιά και κανένας παππούς δεν είχε αυτό το όνομα, άρεσε στους γονείς μου και το έβγαλαν. Κάποιες εξαδέλφες πάσχιζαν να βρουν μια σύνδεση, με μια μακρινή θεία, που την έλεγαν Αλεξία, αλλά σας το λέω και οι γονείς μου θα το επιβεβαίωναν, ούτε τους πέρασε από το μυαλό, ήταν εντελώς τυχαίο, ότι στην ευρύτερη οικογένεια υπήρχε άλλη μια με το όνομα αυτό. Αν είχα πάρει όνομα γιαγιάς, θα ήμουν μάλλον η Κωνσταντίνα, πολύ πιο απίθανο να ήμουν η

Το χιλιοειπωμένο "ταξίδι της μητρότητας" δεν υπάρχει. Υπάρχει το ταξίδι της εγκυμοσύνης, διότι υπάρχει προορισμός, υπάρχουν στάσεις, αλλά...

Όταν έβλεπα χιομουριστικά βιντεάκια όπου οι γονείς κλαίνε που έκλεισαν τα σχολεία, που πετάνε τις τσάντες και τα παιδιά στην πόρτα των σχολείων με τεράστια χαρά όταν ξανανοίξουν, μέσα μου το κατέκρινα. Και λέω μέσα μου, γιατί δεν είμαι δικαστής του πληκτρολογίου, σιχαίνομαι αυτή την πρακτική. Επίσης δεν είχα και που να το πω, μιας που είμαι η πρώτη από την παρέα μου που έγινα μαμά. Κατόπιν, ήρθαν οι φετινές γιορτές των Χριστουγέννων, που το σχολείο θα ήταν ανοικτό μεν, αλλά ε