A Zed Story The Blog
Μια Καθωςδενπρέπει Κόρη 

Έπειτα από δύο ειδυλλιακές ώρες μέσα στο αμάξι, από το Ηράκλειο ως τα Χανιά, φτάσαμε στην Παλιά Χώρα σέρνοντας τη βαλίτσα που πάνω της...

Τελευταία έχω την υποψία πως ό,τι κορόιδευα αρχίζω να το λούζομαι και δεν είναι η θεία Δίκη, αλλά μόνον τα «χρόνια της ωριμότητας». Όλα...

Στο ψυγείο είχε μείνει μονάχα μια μισοάδεια Veuve Clicquot. Όλα τα άλλα ράφια ήταν άδεια, το στομάχι του γουργούριζε. Τον πάγκο της...

Δεν έχω μελετήσει τον Φρόυντ, αλλά από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου συζητάω για όνειρα και στην περίπτωσή μου για εφιάλτες. Είμαι από...

Long time no see φίλοι μου και στο μεταξύ, καμία έμπνευση. Και το μοναδικό ταλέντο που ενδεχομένως να είχα (να γράφω και τέτοια) χάθηκε...

Η Αρχιμαφιόζα και ο Πτι Κερ κάθισαν σε ένα τραπεζάκι μπροστά στην είσοδο της Μπρασερί. Το Πάγκ τους κοιτούσε επίμονα, λες και το σουφλέ πατάτας, το λιωμένο τυρί της κρέπας και η αγκινάρα ογκρατέν που κοσμούσαν το μπολ του, του περνούσαν παντελώς αδιάφορα. Μυστήρια συμπεριφορά για σκύλο. Ο κύριός του τους κοιτούσε φευγαλέα με χαμόγελο περιμένοντας να ακούσει κάποιο κομπλιμέντο για τον σκύλο του. Ο Πτι Κερ ήθελε να φωτογραφήσει το Παγκ, γιατί όμοιό του δεν είχε ξαναδεί. «Μα εί