A Zed Story The Blog
Μια Καθωςδενπρέπει Κόρη 

Αφορμές για την πρόταση γάμου υπήρξαν πολλές. Καταρχήν, αυτά τα τέσσερα τελευταία χρόνια που σας περιγράφω, έχουμε πάει στη Σαντορίνη πολλές φορές, αλλά αντί για κάποιο ρομαντικό δείπνο για δύο, άλλοτε πηγαίναμε με τους Κουμπαροσυγκούμπαρους για γαμομπάτσελορ*, είτε με τους φίλους μας για Πάσχα, ή για να δούμε τον κουνιάδο μου που ζει εκεί, τέλος πάντων, μια ομαδικότητα (και δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το βράδυ που θεωρούσα απαραίτητο να φορέσω κάλτσες για να κοιμηθώ κι έψαχνα

Θα κάνω μια άσχετη εισαγωγή, αλλά σχετική στο τέλος αυτής της ιστορίας (που δεν βρίσκεται στο παρόν ποστ για να σας κρατήσω σε αγωνία) Αχ, οι αναμνήσεις… Μπορείς να τις ξεθάψεις στα πιο απίστευτα μέρη, στις πιο άκυρες στιγμές. Έβαζα που λέτε ένα λιπγκλός, όταν ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι μυρίζει όπως το ασανσέρ της φοιτητικής εστίας στην Τουλούζη. Αυτό κι αν ήταν παράξενο, καθότι πλέον πίστευα ότι αυτή η χαρακτηριστική μυρωδιά προέρχεται από κάποιο φθηνό απορρυπαντικό, και αν

Ας μιλήσουμε για κάτι «κοντέπορέρι», είπε ο Τζέραρντ εκ του Χάρλεμ. Ναι, αρκετά εξυμνήσαμε το παρελθόν. Τα νιάτα είναι υπερεκτιμημένα...

Είμαι ένας αρκετά περίεργος άνθρωπος και χάρη στις περιέργειές μου, μου έρχονται στο μυαλό διάφορα topics για αυτό εδώ το μπλόγκ....

Η αφηγήτρια & η επίθεση από φρυγανιά Με μάτια κόκκινα και δακρυσμένα, μαύρα ζουμιά να κυλάνε από τα μάγουλά της, βρεγμένη και λερωμένη...