A Zed Story
 

"Μαμά, σάλασσα σέλω", είπε και ξεκινήσαμε με τα συμπράγκαλα της παραλίας να πάμε στην παραλία. Μαζί με τα κουβαδάκια, η Στεφανία πήρε...

Είχα κάποτε ένα σπίτι, και αυτό το σπίτι ήταν το πατρικό μου και όχι αυτό στην Πάρο, από όπου είχαμε αφήσει την ιστορία με τα σπίτια....

Σε προηγούμενα επεισόδια.... Είχαμε μείνει εκεί που ο παππούς έφυγε λίγες μέρες πριν γεννηθεί η δεύτερη κόρη μου και που κρατιόμουν να μην κλάψω, αφενός για να μην ταράζεται το έμβρυο, αφετέρου για να είμαι δυνατή για τη μαμά μου. Την ημέρα τα ψιλοκατάφερνα και το βράδυ αφέθηκα σε ένα ξέσπασμα ιδιωτικό, γιατί άνθρωπος είμαι κι εγώ. Μπούκωσα και το επόμενο πρωί ξύπνησα με φοβερό και τρομερό συνάχι. Εντάξει λέω, θα περάσει, έχω 5 ολόκληρες μέρες μπροστά μου. Εισαγωγή: Όμως αυτ

Σήμερα όταν ξύπνησα όλα τα χιόνια είχαν λιώσει. Μένω σε μια περιοχή που δεν χιονίζει παρά μια φορά το χρόνο και αν. Αν σταθούμε...

Τα παράξενα της ζωής, που ίσως δεν είναι παράξενα αλλά απολύτως φυσιολογικά. Σε λιγότερο από μια εβδομάδα, αποχαιρετήσαμε από τη ζωή τον παππού μου τον Λευτέρη και υποδεχτήκαμε στη ζωή την μικρή μου κόρη, Σμαράγδα. Ακούσαμε συλλυπητήρια και συγχαρητήρια μέσα στην ίδια πρόταση από συγγενείς και φίλους. Από τα δάκρια του πένθους, στα δάκρια της απόλυτης ευτυχίας... και όλα μαζί στην ωτίτιδα! Ο παππούς μου υπήρχε στη ζωή μου για 33 χρόνια και ήμουν πολύ τυχερή για αυτό. Η τελευτ

Είχαμε μείνει εκεί που φοβόμουν μην πεθάνω, έβλεπα το MAID και πίστευα ότι δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να έχεις μια κόρη...