A Zed Story The Blog
Μια Καθωςδενπρέπει Κόρη 

Ζούμε τη φάση που όλοι παντρεύονται και που τρέχουμε στους γάμους σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο, επομένως πρέπει να σας δώσω μερικές οδηγίες...

Μετά τη μεγάλη επιτυχία "Πως να έχεις poker face στη δουλειά" (κάνε κλικ στον τίτλο για να φρεσκάρεις τη μνήμη σου), έρχεται ο...

Πάνε κάμποσα καλοκαίρια πίσω, όταν η μικρή Αλεξία εφήυρε τη Χώρα του Άουτς, αφού η μοίρα της έπαιζε από τότε βρώμικο παιχνίδι κι είχε την...

Η πολυτελής τέντα ήταν αναμφίβολα του Δώρου, αλλά εκείνος δεν βρισκόταν μέσα. «Ο δειλός! Το έσκασε!», είπε η Άρτεμις ψάχνοντας με τα μάτια για κάποιο ίχνος πίσω από τις κουρτίνες και τα παραπετάσματα. Χρυσά κηροπήγια καρακιτσάτα κοσμούσαν το τραπέζι. Στο δάπεδο ξαμολημένο ένα χαλί, από γούνα Σιβηρικής τίγρης. Οι τρεις γυναίκες κάθονταν σταυροπόδι και κεντούσαν χωρίς να κάνουν ερωτήσεις. Μόνο η μια, που φαινόταν πιο νέα και πιο αλανιάρα απευθύνθηκε στην Άρτεμις, «Μην μας πειρ

Βρήκαν τη Μάντισσα μαστουρωμένη, ημιλιπόθυμη πάνω στο ξύλινο στρογγυλό τραπέζι. Η μουγγή βοηθός της έγνεψε στις Αμαζόνες να καθίσουν κυκλικά γύρω της και να κάνουν ησυχία, έως ότου η Μάντισσα καταδεχόταν να ανοίξει τα μάτια της. Η αναμονή φάνταζε σαν αιωνιότητα, η αγωνία της Άρτεμις είχε φουντώσει, ενώ η Μήδα γκρίνιαζε από μέσα της αδιάκοπα. «Πάψε επιτέλους!», είπε η Μάντισσα και σήκωσε το κεφάλι της. «Φλυαρείς πολύ μέσα στο μυαλό σου», εξήγησε. Η Μήδα θύμωσε και έριξε μια τσ