A Zed Story The Blog
Μια Καθωςδενπρέπει Κόρη 

Ήταν μια μέρα με ήλιο, ζέστη, κάπου αρχές Δεκεμβρίου του 2012. Χτύπησε το τηλέφωνο που τόσο περίμενα, ήταν μια κοπέλα με λίγο μπάσα,...

Σίγουρα δεν λες ότι είμαι ένα πολύ συμπαθητικό άτομο, αλλά. Ήταν νομίζω στην Δ' Δημοτικού, που δεν ξέρω ποια δύναμη με υποχρέωσε να βάλω...

"Μαμά, σάλασσα σέλω", είπε και ξεκινήσαμε με τα συμπράγκαλα της παραλίας να πάμε στην παραλία. Μαζί με τα κουβαδάκια, η Στεφανία πήρε...

Do they poop? Κάνουν κακά τους τα ζόμπι; Μπορεί να μη σε έχει απασχολήσει ποτέ προσωπικά, φαίνεται όμως ότι πολλοί αναρωτήθηκαν... και...

Μαθαίνουμε τελικά από τις εμπειρίες και τα λάθη μας και αν ναι, μήπως αυτό μας ξεχωρίζει από εκείνους που δεν; Μας προσδίδει ωριμότητα ή...

Θα σας πω καταρχήν γιατί δεν συμπαθώ τον Συνδικαλισμό. Γιατί μέσα στην έννοιά του, a priori, συμφωνεί να διαφωνεί με τα πολιτικά κόμματα,...

Ήταν Παραμονή Πρωτοχρονιάς, εκείνα τα χρόνια οι περισσότερες οικογένειες γιόρταζαν στα σπίτια τους, δεν υπήρχαν παραδόσεις σε κλάμπς και...

Όπως σας έχω γράψει και παλαιότερα, δυσκολεύτηκα αρκετά να κάνω φιλίες όσο πήγαινα σχολείο, κυρίως στο Δημοτικό. Έχω αρκετές δυσάρεστες...

Κάποια χρόνια πριν τη συγκατοίκηση, ένα άλλο καλοκαίρι, ο Πτι Κερ Χάρης είχε γενέθλια και είχα την πρόθεση να πάμε σε ένα εστιατόριο, με στενούς φίλους και συγγενείς, για να φάμε και να σβήσουμε την τούρτα. Ξεκίνησε ως έκπληξη, που αργότερα ο Πτι Κερ το λαγωνικό ανακάλυψε και τελικά τσακωθήκαμε και υποχρεώθηκα να τα ακυρώσω όλα, γιατί δεν ήθελε τραγούδια και πανηγύρια "δημοσίως" και μόνο που δεν μας έβρισε. Είπε ότι δεν του αρέσουν αυτά. Μια εβδομάδα πριν το γάμο, μου προτείν

Αφορμές για την πρόταση γάμου υπήρξαν πολλές. Καταρχήν, αυτά τα τέσσερα τελευταία χρόνια που σας περιγράφω, έχουμε πάει στη Σαντορίνη πολλές φορές, αλλά αντί για κάποιο ρομαντικό δείπνο για δύο, άλλοτε πηγαίναμε με τους Κουμπαροσυγκούμπαρους για γαμομπάτσελορ*, είτε με τους φίλους μας για Πάσχα, ή για να δούμε τον κουνιάδο μου που ζει εκεί, τέλος πάντων, μια ομαδικότητα (και δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το βράδυ που θεωρούσα απαραίτητο να φορέσω κάλτσες για να κοιμηθώ κι έψαχνα

Θα κάνω μια άσχετη εισαγωγή, αλλά σχετική στο τέλος αυτής της ιστορίας (που δεν βρίσκεται στο παρόν ποστ για να σας κρατήσω σε αγωνία) Αχ, οι αναμνήσεις… Μπορείς να τις ξεθάψεις στα πιο απίστευτα μέρη, στις πιο άκυρες στιγμές. Έβαζα που λέτε ένα λιπγκλός, όταν ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι μυρίζει όπως το ασανσέρ της φοιτητικής εστίας στην Τουλούζη. Αυτό κι αν ήταν παράξενο, καθότι πλέον πίστευα ότι αυτή η χαρακτηριστική μυρωδιά προέρχεται από κάποιο φθηνό απορρυπαντικό, και αν

Η αφηγήτρια & η επίθεση από φρυγανιά Με μάτια κόκκινα και δακρυσμένα, μαύρα ζουμιά να κυλάνε από τα μάγουλά της, βρεγμένη και λερωμένη...

Είχαμε μείνει εκεί που περνούσα το Πάσχα στην Πάρο με την Κλαίρη. Εκεί όπου γιορτάζαμε Μεγάλη Παρασκευή τα γενέθλιά της, ωσάν σε κρυφό...

Φέτος το Πάσχα δεν θα πηγαίναμε πουθενά, ούτως ή άλλως, λόγω του μωρού. Παραήταν μικρό για να ταξιδέψει, αλλά ακόμη και για να πάει στην...

Είναι αλήθεια, ήθελα να είσαι κορίτσι. Οι εβδομάδες περνούσαν και κανείς δεν μπορούσε να το πει με βεβαιότητα, όσο όμως δεν φαινόταν...

Οι μέρες δεν περνούσαν και είχα σαρώσει όλο το ίντερνετ διαβάζοντας κάθε λεπτομέρεια για τα πάντα, από τη σύλληψη, μέχρι την αποστείρωση...

Όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε, η δουλειά μου τα τελευταία χρόνια, έχει κάποια σχέση με τον κλάδο υγείας τέλος πάντων, κυρίως τη μαιευτική και την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Κάπως έτσι, ούσα πολλά χρόνια σε αυτόν τον κλάδο, έχοντας δει και ακούσει πολλά, είχα μια επιφύλαξη για το εάν θα μπορέσω να κάνω παιδί- αν και ούτε το είχα προσπαθήσει ούτε ήταν ο σκοπός της ζωής μου. Όταν ήρθε η στιγμή να το ανακαλύψω, γνωστή άλλωστε για την ανυπομονησία μου, δεν έδωσα στον εαυτό μου τ

Σας έλεγα λοιπόν, ότι το πατρικό σπίτι του παππού δεν το είχα δει ποτέ από κοντά, παρά τις τόσες ιστορίες που είχα ακούσει για αυτό. Κι...

Έπειτα από δύο ειδυλλιακές ώρες μέσα στο αμάξι, από το Ηράκλειο ως τα Χανιά, φτάσαμε στην Παλιά Χώρα σέρνοντας τη βαλίτσα που πάνω της...

Στο ψυγείο είχε μείνει μονάχα μια μισοάδεια Veuve Clicquot. Όλα τα άλλα ράφια ήταν άδεια, το στομάχι του γουργούριζε. Τον πάγκο της...